Karakterbom voor bochtenridders

Zolang je rechte wegen mijdt, ben je een gelukkig mens

Breng je een sportief, eigenzinnig modelletje uit van zo’n vier meter lang en circa twintig mille kostend, dan ben je veroordeeld tot een vergelijking met die verrekte Mini. Dat moet de gemiddelde autofabrikant tegenwoordig denken. Probleem van die vergelijking is dat hij vrijwel altijd mank gaat. Zo ook bij de Mito, Alfa’s kleinste model sinds jaren.

De kleine Alfa van begin jaren zeventig, de Alfasud, heette zo om het verschil aan te geven met de rest van het toenmalige gamma, dat Milanees van origine was. De Alfasud was er met zijn zuidelijke origine de reden van dat ‘Milano’ verdween uit het beeldmerk, dat het sinds de start van het merk in 1910 al sierde. Ook verhuisde de aandrijving voor het eerst naar de voorwielen. Het was een interessante auto, in mijn ogen zelfs een fraaie auto, die echter dermate slecht gebouwd werd dat het model nu bijkans is uitgestorven.

Deze foto als bureaublad op uw pc? Open de foto in schermresolutie en klik erop met de rechtermuisknop. Kies in het menu de optie 'als achtergrond gebruiken'.

De Alfasud was een type onder de Giulia en daarmee begaf het merk zich op onontgonnen terrein. In feite is de nieuwe Mito een verlate opvolger van de Alfasud. Omdat de associatie met Alfasud geen beste is en de Mito al helemaal geen zuiderling is, kwam Alfa voor de benaming met een samentrekking van de beginletters van Milaan en Torino (Turijn), waar het model gebouwd wordt, waarbij Turijn inderdaad de thuisbasis is van moederconcern Fiat.

Onderstel

Lang was de Volkswagen Groep heer en meester in het continu vermarkten van dezelfde platformtechniek en dezelfde motoren onder diverse jassen in een brede prijsrange. De Fiat Groep kent het trucje ook en hangt de 1,4 T-Jet in elk nieuw model sinds de Bravo de primeur had.

Met ondersteltechnologie kun je tegenwoordig als autofabrikant ook niets anders dan het gebruiken voor zoveel mogelijk modellen. Overlevingsstrategieën, les één. Dus is de Mito in de basis een Punto, met dat verschil dat het vanaf prijskaartje steviger is. Eén op één vergelijken is echter niet mogelijk, omdat Alfa wel degelijk meer werk van de auto heeft gemaakt, wat die hogere prijs zou moeten rechtvaardigen (dik 25 mille voor ‘onze’ 1,4 T Sport). Door die prijsstelling kom je in een gebied waar premiummerken zich ophouden, zoals de al eerder gememoreerde Mini. De retorische vraagt dringt zich dan op of het label premium zit in het aantal ingrediënten, of in de ingrediënten zelf. De Mini is nadrukkelijk een voorbeeld van het laatste.

Afkomst verloochent zich niet bij de Mito. Het Punto-gehalte is voelbaar, zelfs onderdeel van de eerste indruk. Standaard staat de debuterende DNA-selector namelijk in de normale stand, die overeenkomt met nadrukkelijk bekrachtigd stuurgedrag. De versnellingsbak is er één waarbij de pook zich na een lichte stimulans in het juiste verzet laat vallen. In de normale stand schurkt de Mito nog het dichtst tegen de basis aan. De A staat voor all weather en houdt te gretige paarden in toom en maakt de elektronische veiligheidssystemen extra alert.

Echt interessant wordt het voor Alfisti wanneer de D – van dynamisch – letterlijk in beeld is op het display. Direct voel je weerstand opkomen in de besturing en zonder het gaspedaal verder in te drukken ga je toch harder rijden. Druk je het gaspedaal wel enthousiast richting schutbord dan voel je de overboost, die voorbehouden is aan deze dynamic-stand. Dan komen er 230 Newtonmeters vrij, tegenover 206 anders.

Selecteren

Nu heeft de Fiat Groep al sinds jaar en dag de beschikking over een city-knop waarmee de mate van stuurbekrachtiging vergroot kan worden. Gaandeweg is dat systeem ingeruild voor het fenomeen ‘sportknop’ waarmee de city-functie én de gasrespons via één selector worden bepaald. De DNA-selector voert de sportknop weer een tandje verder. Nadeel is dat de city-knop voorheen en de sportknop van de andere typen niet na elke start opnieuw bediend hoeven te worden. De DNA-keuze moet je na elke start maken en dat verveelt snel. Sowieso: als je de lol hebt van elektronische systemen die je naar wens kunt laten werken en een stuurbekrachtiging die je kunt doseren, dan is het natuurlijk ook leuk om dat afzonderlijk te kunnen doen en dat die voorkeur gehandhaafd blijft na een herstart.

Ook zonder overboost kun je in het dagelijks verkeer best meekomen, daarvoor is de turbomotor bij de tijd genoeg. De overbekrachtiging in het stuur moet je echter uit hebben staan. Dus ben je genoodzaakt elke keer als je denkt op ijs te staan terwijl het buiten ver boven nul is de dynamic-mode te selecteren, om vervolgens weer te kunnen voelen dat er 21,5 centimeter breed rubber op het asfalt staat dat je wilt dirigeren. Als je sportief tekeergaat en het Dynamic Steering Torque voelt dat de zijwaartse acceleratie de 0,6 g-grens passeert, dan krijgt het stuurwiel extra weerstand.

Eén ding is dan nog onbesproken gebleven: de Q2 Electronic. Dat klinkt net zo tegenstrijdig als het is. De Q2-modellen van Alfa, zoals de GT en de 147, hebben namelijk een mechanisch sperdifferentieel volgens het Quaife-principe (zie Autokompas 13/2007 voor Quaife en Autokompas 10/2007 voor Q2). De Mito simuleert elektronisch de gevolgen van zo’n sper, zonder er mechanisch één te hebben. We hadden het al over DST wat bijvoorbeeld overstuur moet tegenwerken. Alfa claimt hiermee bij deels glad wegdek de remafstand met tien procent te beperken. Tel daarbij op de systemen zoals VDC, ASR, HBA en hill holder, en je hebt een kakofonie aan elektronica.

Lichtvoetig

Lang verhaal kort: hoe rijdt dat dan? Zolang je rechtuit rijdt, precies zoals die berg elektronica doet vermoeden. Het gevoel rond de middenstand is wollig, waardoor je feitelijk aan het werk blijft. Daarmee is de Mito de ideale auto om je als een vlo over de snelweg te begeven. Niet voor onnodig linksrijders dus.

Echt tot zijn recht komt de Mito op B-wegen buiten de polder waar ik zelf woon en waar alle wegen langs de liniaal zijn ontstaan. Slingerwegen en dijkjes wil ik! Rotondes vinden de Mito en zijn berijder ook érg leuk! Dat zijn de momenten waarop de brede glimlach die de luchthapper wil zijn ook op het bestuurdersgezicht staat. Die brede glimlach, compleet met opgestoken duimen en andere goedkeurende gebaren, ontmoet je ook bij de omstanders veelvuldig. Acceptatie alom.

De prima stoelen (met ingenaaid Alfa-logo) en het in alle richtingen verstelbare stuur maken dat de rijpositie voldoet aan de eisen die vrijetijds bochtenridders stellen. Om het onderstel dat ook te laten doen werden de spoorbreedtes wat vergroot ten opzichte van het Punto-platform en is er achter een stabilisatorstang gemonteerd. Voeg daarbij de 17 inch Pirelli’s en je krijgt een heerlijk agiel karakter. Het lichtvoetige van de auto zorgt er wel voor dat je met name op snelheid voortdurend het idee hebt in een compacte auto te rijden, wat je in een Mini veel minder hebt. Bovendien is bij snelwegtempi al gauw sprake van 70-72 dB(A) geluidproductie, in het zesde verzet wel te verstaan.

Drempelvrees

De verhouding tussen vering en demping zorgt voor drempelvrees. De relatief zachte neus (McPherson-poten) en de harde veerafstemming achter (lange dempers, gescheiden van korte veren) maken dat kort nadat de kont de drempel afkomt, de grote neus zich relatief sterk luchtwaarts richt. Verwar dit niet met sportief, want een korte stevige tik levert meer comfort en meer scherpte. Drempels winnen het van de Mito, want je neemt ze liever kruipend, terwijl in sommige auto’s de snelheid niet zo veel uitmaakt voor het comfort binnen… Ook bij minder grote oneffenheden komt de onderstelafstemming wat minder comfortabel over dan mogelijk geweest moet zijn.

Toch verwacht ik een goede toekomst voor de verse kleine Alfa. Afgaand op de reacties die het uiterlijk opriep kan ik niet anders dan concluderen dat het publiek blij is weer voor zo’n model de Alfa-showroom te bezoeken. Of de pret blijft na de proefritten? Een Alfa benader je als autoliefhebber altijd vergevingsgezind. Je valt voor het Italiaanse temperament en dekt de onhebbelijkheden toe met de mantel der liefde. 

Leveranciersoverzicht:

• AGC Automotive
• Autoliv
• Automotive Lighting
• Bosch
• Delphi
• IHI Turbo
• Magneti Marelli
• Pilkington
• Pirelli P Zero Nero 215/45 ZR17 91Y
• Tyco
• Valeo